Antonio do Nicho

Viño artesán

Alá polo 1918, Antonio do Nicho facía o mesmo ca moitos galegos, emigraba. Antonio é o tataravó do meu fillo por parte da miña muller. O seu destino foi a capital de Cuba. Alí na Habana estivo tres anos facendo algo de cartos para volver ó seu San Fiz (Chantada) natal. Cunha parte do que trouxo mercou a "Mingona", unha ribeira familiar que daba para o consumo e para vender algún viño á xente da montaña ou mesmo aos veciños; converténdose esta compra en algo importante na economía da casa e nunha das terras máis prezadas da familia. Despois, como ocorre con case todo, foi pasando de xeración en xeración ata chegar ás mans do seu neto, que a modernizou e prantou mencía. Pero tamén deixou a garnacha e outras castes vellas que xa había na viña. O neto en cuestión é o pai da miña muller, que un día me dixo se quería seguir eu á fronte da Mingona. Despois de varios anos facendo viño para min mesmo, sabedor da importancia que para el tiña que alguén se fixera cargo e coñecendo o potencial que tiña este pequeno anaco de terra; foi para min un orgullo e un reto coller o timón. Era a miña ocasión perfecta para ser viticultor, un pequeno viticultor.

Dende aquí darlle as grazas a el e a súa dona por deixarme cumprir o meu soño. Tamén polo seu apoio moral e laboral, igual cá miña muller e meu fillo. Deste xeito a Mingona continúa...   Unha homenaxe ó Antonio do Nicho.

 Antonio do Nicho na Habana coa súa dona.  

Con dous bisnetos en San Fiz (Chantada, Lugo)

A "Mingona" que mercou cos cartos feitos en Cuba

© 2018 Antonio do Nicho

This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now